Bezsenność, zaburzenia snu.

Niestety tylko nie wielkiej ilosci cierpiacych na chroniczne zaburzenia snu udaje sie pomóc. Wlasciwie nie ma innych leków jak srodki nasenne, wiec ciezko cos z tym problemem zrobic. Ludzie tacy udaja sie do róznych specjalistów proszac o pomoc. Czasami udaje sie psychologa dostrzec gdzie lezy problem i pomóc cierpiacemu go rozwiazac. Ale takich przypadków jest równiez zbyt nie wiele by mówic tu o istnieniu efektywnej terapi. Inni faszeruja sie tabletkami. Dla tych ludzi wszystko jest dobre co pozwala przespac kilka godzin. Ciezko sobie nam wyobrazic jak ci ludzie musza cierpiec i jakim ciezarem jest dla nich to zaburzenie. Najgorszy jest brak nadziei na wyjscie z tego prolemu. Pomyslmy jakbysmy sie czuli jesli dowiedzielibysmy sie, ze juz do konca zycia bedziemy walczyc o kilka godzin snu. To strasznie dolujace. Ludzie ci czesto wpadaja w depresje, która jeszcze bardziej pogarsza ich stan. Nie pozostaje im jednak nic innego jak próbowac wszystkiego czego sie da i co umozliwi im powrót do normalnosci.

Ludzie cierpiacy na chroniczne zaburzenia snu na poczatku goraczkowo walcza o przywrócenie ich snu do normalnosci. Z czasem jednak traca oni sily i wiare. Wiedza bowiem, ze wszystko co do tej pory próbowali nie dziala. Z czasem rezygnuja z normalnego zycia. Traca do niego motywacje i sile by sprostac codziennym wyzwaniom takie jak pójscie do pracy lub spotkanie z przyjaciólmi, które dla normalnego czlowieka jest czyms bardzo przyjemnym. Osoby z zaburzeniami snu nie zyja jak normalni ludzi. Przestaja dbac o kontakty z innymi. Maja problem poniewaz ich organizm jest tak wykonczony, ze nie ma sily na to by chociazby udawac, ze jakos leci. I tak tez ludzie tacy czesto zostaja w domu, który jest dla nich miejscem tortur. Bladza po pokojach. Klada sie do lózka, próbuja zasnac, odpoczac, po czym wstaja jeszcze bardziej zmeczeni. Lykaja mnóstwo pigulek, które równiez jeszcze bardziej wykanczaja ich organizm. Nie maja checi do zycia. Nie maja na zycie juz sil. Kazda noc jest dla nich jednym wielkim koszmarem.

Na swiecie wciaz powieksza sie liczba osób cierpiacych na chroniczne zaburzenia snu. Mówie powieksza sie liczba, a tak naprawde chodzi tu o wielu ludzi, którzy nie moga normalnie funkcjonowac. Sen jest nam do zycia niezbednie potrzebny. Tak jak jedzenie i picie. Moze bez snu czlowiek nie umrze tak szybko jak bez jedzenia czy picia, ale podczas snu nabywamy sily potrzebne do sprostania codziennym wyzwania takim jak chodzenie, mówienie, konentracja. Wszystko to wymaga wysilku nie tylko fizycznego, który regulujemy poprzez pokarmy. Potrzebujemy równiez wypoczetego organizmu, który pozwala nam na normalne wykonywanie najprosztych zadan. Bez snu czlowiek traci wiele umiejetnosci i staje sie duzo wolniejszy. Kazda komórka w naszym organizmie odpoczywa podczas snu i nabiera sil na dalsze funkcjonowanie dnia nastepnego. Jednorazowe braki snu utrudniaja nam chwilowo wykowanie codziennych zadan. Chroniczne braki snu poglebiaja zle funkcjonowanie organizmu. Oraz powoduja duzo wieksze problemy w normalnym funkcjonowaniu.